دررهگذرآفتاب

هفته ی کتاب وکتابخوانی گرامی باد.

دررهگذرآفتاب...

به فراخور هفتم آذر ماه،سالروز درگذشت حمید مصدق،بخشی از شعر زیبای "آبی خاکستری سیاه"تقدیم به دوستان. چه کسی خواهد دیدمردنم را بی تو ؟بی تو مردم ، مردمگاه می اندیشمخبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید؟آن زمان که خبر مرگ مرااز کسی می شنوی،روی تو راکاشکی می دیدم شانه بالازدنت را بی قیدو تکان دادن دستت که،مهم نیست زیاد و تکان دادن سر را که،عجیب ! عاقبت مرد ؟افسوس کاشکی می دیدممن به خود می گویم:چه کسی باور کردجنگل جان مراآتش عشق تو خاکستر کرد ؟ دررهگذرآفتاب...

رشدیه سالروز درگذشت میرزا حسن رشدیه، بنیانگذار مدارس جدید در ایران گرامی باد. اگر بخواهیم ده شخصیت تأثیرگذار و سرنوشتساز را در تاریخ معاصر ایران نام ببریم، بیگمان یکی از آنان میرزا حسن رشدیه است. در سیزدهم تیر 1230خورشیدی در تبریز به دنیا آمد و در 18یا 21 یا 29 آذرماه ۱۳۲۳ در 93 سالگی در قم درگذشت. در جوانی، به تشویق پدر، از رفتن به نجف منصرف شد و کشورهای عثمانی را برای تحصیل علوم برگزید. دو سال نیز در مدرسۀ فرانسویزبان بیروت تحصیل کرد. در همین کشورها با شیوههای نو در سوادآموزی آشنا شد. تعلیم ساختارمند الفبا را در یکی از مدارس ایروان آغاز کرد. ناصرالدین شاه در بازگشت از سفر اروپا، در ایروان با رشدیه دیدار کرد و از او خواست که به ایران بیاید و نخستین مدرسۀ ایرانی را راهاندازی کند؛ اما هنوز از ایروان بیرون نیامده بود که از پیشنهاد خود پشیمان شد. گویا همراهان شاه به او گفته بودند که این مدارس، جوانان را متجدد و یاغی میکند. رشدیه ناامید نشد. از ایروان به تبریز آمد و در آنجا با سرمایۀ شخصی و میراث پدری، نخستین مدرسه را در سال 1266 خورشیدی بنیان گذاشت. مکتبداران تبریز، این رق دررهگذرآفتاب...

من از کدام قبیله ام ؟سرزمین من کجاست ؟که با اینجا بیگانه می نمایم این زنجیرها بر دست و پایم چیست ؟به چه جرمیست ؟آی مردم قبیله ی من کجاست ؟آه چقدر مزه این سیب تلخ است !! اکرم مندنی زاده قصه هایم افسانه ای است در گوش باد می خزد در دشت می نشیند برکوه باد اآن را باخود می برد تا دور شاید گوشی منتظر افسانه ی من است اکرم مندنی زاده کوه با خورشید قایم باشک می بازد من و دشت غرق رویا های کودکیمان باد رهاوردی جز خاطرات گذشتهبرایمان ندارددر هیجان خاطرات غرق میشویم چشمان من می باردو دشت گل می کند اکرم مندنی زاده ستاره ها را در سبد چشمانم دانه دانه می چینم تا نثار قلبهای غمگین کنم درشت ترین ستاره رابرای قلب تو سوا می کنم اکرم مندنی زاده صبح است پلک که باز می کنم مهربانی خورشید باریدن می گیرد پیاله ی نگاهم را پر از مهربانی می کنم به اولین تشنه که می رسم می آشامانماکرم مندنی زاده عصر دل انگیزی است در باغ سیبی می چینم درخت دلتنگ می شود ومن در تردید چیدن که سبد آغوش می گشاید و سیب را می بلعد من زیر درخت می نشینم اندوه درخت در من رشد دررهگذرآفتاب...

خنجری در دل خنجری در دیده

فرو خواهم برد

تا نبیند و نبندد

دل به آدمهایی که لبخند برلب

ودشنه در

مشت دارند

وفریب فروشانه

پیش می آیند

و مکارانه

دلبری می کنند

آه از نامردی مردانی که

گلی در دست

و دشنه ای در مشت

آماده دارند

26 / 9/ 95

دررهگذرآفتاب...

پری رخساره شعرم

خوب و زیبا

بال بگشا

به سمت مشرق عرفان

سفر کن

از این دنیای بی ارزش

حذر کن

پری رخساره شعرم

غم چو دریاست

وشکل حجم اندوهم چه پیداست

پری رخساره شعرم

کوچ زیباست

وقشلاق نگاهت

گرم و رعناست

پری رخساره شعرم

غمگسارم

رفیق خوب تنهایی

بهارم

سفر کن

کوچ کن

تا آسمانها

اکرم مندنی زاده 20/ 9/ 95

دررهگذرآفتاب...